DOĞU ÇAYIR KUŞU (Sturnella magna)

ile

 BATI ÇAYIR KUŞU(Sturnella neglecta)

Bu kuşlar birbirinden kolay ayırt edilemeyecek derecede benzer Birleşik Amerika kuşlarıdır. Bizde ismi bulunmayan bu türün İngilizce adı «cayır tarla kuşu» anlamına gelirse de, bu kuşların tarlakuşugillerle bir ilişiği yoktur. îki çayır kuşunun arasındaki bir ayrılık batılı türün şarkısının daha ahenkli oluşudur. Erkekle dişi kuş, renk bakımından hemen hemen farksızdır. Otların arasında göze gözükmemek için sırtları yollu, göğüsleri parlak sarı, kısa ve enli kuyruklarının dış tüyleri beyaz, gerdanları siyahtır. Bıldırcınlar gibi tombul olan çayır kuşlarının uçuşu da bu kuşlarınkine benzer: Kısa bir süre hızlı hızlı kanat çırptıktan sonra yine kısa bir süre havada kayar, lar. Çayır kuşları bu sebepten eskiden av kuşu sanılarak çok sayıda vurulurdu.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

KUŞLARI TANIMAYA ÇALIŞALIM

BİR kuşun kuş olduğunu neresinden anlarız? Bu soru  verilecek en basit cevap şudur: Tüylerinden anlarız. Buradaki hakikî «tüy» tabirini, bizim bazen yanlış olarak kıl, saç yerine kullandığımız tüyden ayırmak lâzımdır. Meselâ «fare yavrusu tüysüz doğar», dediğimiz zaman buradaki «tüy» den maksat «kıl» dır. «Maymunun başındaki sık tüyler», aslında «Maymunun başındaki sık saçlar,» yerine kullanılmıştır.
Bütün kuşların ve yalnız kuşların tüyleri vardır, fakat bütün kuşlar uçamazlar! Uçmayan kuşlar sayıca azdır, tüyleri de bazı değişmelere uğramıştır. Meselâ penguenlerin tüyleri sert ve ufaktır. Yeni Gine’nin tepeli devekuşunun tüyleri ise bir kazmanın dişlerine benzetilmiştir. Fakat 8 600′ü aşkın kuş türünün çoğunluğunun bildiğimiz tipte tüyleri vardır.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

AMERİKA KUĞU KUŞLARI

Amerika kuğu kuşları iki türdür, «borazanlı kuğu kuşu» (Cygnus buccinator), parklarla hayvanat bahçelerinde görülen evcil kuğularla aynı iriliktedir. Uzunluğu ortalama 165 santim, açılmış kanatlarının eni 180-240 santimdir. Sesi, bekleneceği üzere tıpkı borazanmki gibi derin ve gürültülüdür.
Bu kuğu bir zamanlar Alaska’nın güneyi ile Birleşik Amerika içleri arasındaki geniş alanlarda bol sayıda bulunurdu. Fakat ölçüsüz avlanılması yüzünden sayıları birkaç yüze
düşmüştür. Kaidesi 150 santim çapında olabilen gayet büyük bir yuva bina eder. Yuvasının yapımında özellikle su bitkilerinden yararlanır. Borazanlı kuğuların misk faresi inlerinin veya terk edilmiş kunduz yuvalarının üzerinde yuva yaptıkları da görülmüştür. Dişisi ikiden ona kadar yumurta yumurtlar.
«Islıklı kuğu» (Cygnus columbianus), öbüründen biraz ufak olup ortalama 130 -135 santim uzunluğundadır. Her ikisinin de tüyleri kar gibi beyaz olduğundan, ancak uzmanlar tarafından birbirlerinden ayırt edilebilirler. Yalmz ıslıklı kuğu daha kuzeyde, özellikle Kuzey Kutup Dairesinin kuzeyinde yuvasını yapar. Fakat bu tür de göçücü olup kışı Birleşik Amerika’nın güney – doğu kıyı suları gibi mutedil enlemlerde geçirir. Bu kuğular pisboğaz oldukları için, aynı bölgelerde kışlayan ördeklerle ve kazlarla rekabet halindedirler.
Yaban kuğuları göç ederken boru gibi öterek sürü halinde uçarlar. Islıklı kuğunun sesi flütün nağmelerini andırır.

http://www.hayvanansiklopedisi.com/Amerika-Kugu-Kuslari.html