Bilinçsiz avlanma, tarımsal ilaçlama ve diğer nedenlerden dolayı keklik nesli azalıyor. Keklik neslinin devamını ve ekolojik dengeyi sağlamak amacıyla Kahramanmaraş’tan Kastamonu’ya getirilen 500 keklik doğaya bırakılacak.

Kastamonu Çevre Orman İl Müdürlüğü Doğa Koruma ve Milli Parklar Şube Müdürlüğü tarafından belirli noktalarda doğaya bırakılacak olan keklikler, doğal hayata alışmaları için bir hafta süreyle Küre ilçesine bağlı Ersizlerderesi köyünde oluşturulan ve ‘Voleyer’ adı verilen dev kafese yerleştirildi. Keklikler, keklik sayısının azaldığı tespit edilen Pınarbaşı’nın Çalkaya, Merkez Karaş, Taşköprü Ortaköyü ve Küre Ersizlerderesi köyünde doğaya salınacak.

Söz konusu bölgelerde kekliklerin doğal hayata adapte olabilmeleri için ağaçların, yeşillerin, su ve yem kaplarının bulunduğu dev kafes(Voleyer) oluşturuldu. Bölgede bulunan avcılık ve atıcılık dernekleri, köy muhtarları ve Çevre Orman Müdürlüğü Doğa Koruma ve Milli Parklar Şube Müdürlüğü ekipleri tarafından yaklaşık bir aylık çalışma sonrası oluşturulan kafeslere ilk keklikler bırakıldı. Keklikler burada bir hafta geçirdikten sonra doğal hayata salınacak.

Küre’nin Ersizderesi köyünde de kafeslere yerleştirilen keklikler için Küre Avcılar ve Atıcılar Derneği üyeleri, yabani hayvanların zarar vermemesi için voliyer çevresinde nöbet tutuyor. Kastamonu Çevre Orman İl Müdürü Yaşar Polat, amaçlarının Kastamonu’da doğal hayatı korumak ve ekolojik dengeyi sağlamak olduğunu söyledi. Küre Avcılar ve Atıcılar Derneği Başkanı Cevat Canbaz da, yıllar öncesinde bölgede çok fazla keklik olduğunu belirterek, zamanla sayılarının azalması nedeniyle Milli Parklar Şube Müdürlüğü’nden yardım istediklerini belirtti. (CİHAN)

ALK’LAR,DENİZ PAPAĞANLARI ve ÖBÜR DALICIMARTIGİLLER

DALICI MARTILAR» ın yurdu Kuzey Buz Denizi ve ona bağlı koylarla boğazlardır. Yalnız üreme mevsiminde karaya rağbet eden gerçek deniz kuşlarıdır. Toplu vücutları, kısa boyunları, iri kafaları, türüne göre değişen orta uzunluktaki gagalan, iri perdeli ayakları, kısa ve dar kanatları, kısa kuyrukları ve çoğunlukla iki renkli yumuşak tüyleriyle dikkati çökerler. Çok usta yüzücü ve dalıcılardır. Yiyecekleri olan balıkları ve kabuklu deniz hayvanlarını yüzeyden dalıp suyun altında »yüzmek» suretiyle yakalarlar. Kanatlarının kısalığına rağmen iyi uçarlar. «Alcidae» ailesinin bu türünün 19. yüzyılda insanlar tarafından  soyu tüketilmişti

Alıntıdır…

hayvan Ansiklopedisi

YAĞMUR KUŞLARI
MARTILAR VE AKRABALARI

ARALARINDA çullukların, yağmur kuşları’nm ve martıların da bulunduğu yağmur kuşları, suyun üzerinde ya da yakınlarında yaşarlar, tek tük birkaç tanesi aksine kurak ovalarda barınır. Tabiat bilginleri yağmur kuşlarım on aileye bölerler: Bunların içinde en iyi bilinenleri çulluklarla asıl yağmur kuşlarıdır. Aynı takımın martılar ve deniz kırlangıçları gibi öbür bölümüne bir nevi geçiş vücuda getirdikleri ileri sürülebilir. Bataklık kırlangıçlarının öbür yağmur kuşlarından farklı olarak perdeli ayakları vardır. Tuzlu veya tatlı su yakınlarında yaşarlar. Yavrular havlı olarak doğmakla beraber, çulluklarınkinden ve asıl yağmur kuşlarınkinden daha az faaldirler ve yumurtadan çıktıktan sonra bir süre yuvanın yanından ayrılmazlar.
Martıların akrabaları arasında, ismi avcı anlamına gelen yeger’ler ve skua’lar yani yırtıcımartılar da yer alır: Saldırgan ve âdeta atmacamsı olan bu kuşlar çok kere küçük kuşlarla küçük memelileri yakalayıp yerler. «Jasana» lar veya öbür adlarıyla «lotus kuşları» tabiat bil-ginleri için bir tartışma konusudur. Su bitkilerinin üzerinde koşabilmek için olağanüstü uzun ayak parmakları olan bu kuşlar, uzmanlar tarafından yağmur kuşları takımına alınmaktaysa da, bazı teorilere göre su tavukları’yla daha yakın akraba olmaları gerekir. «Alk» larla «dalıcı papağanlar» in da yağmur kuşları ve martılarla akraba oldukları sanılmaktadır. Bütün bu kuşlar «yağmur kuşları» (Charadriiformes) takımım meydana getirirler.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi