ŞAMANİZM
Tarih içindeki bir başka sınırlı ifade de şamanizmdir. Bunu doğayla ilişki halindeki başka bir gelenek olduğu için inceledik. “Şamanlık gerçekte uygulamalı canlıcılık ya da canlıcılık pratiğidir. Çünkü doğa, tanrıları ve ruhlarıyla canlıdır ve Kozmos’un tüm bakış açıları birbirine bağlı olarak kavranabilir.-evren gerçekte bir enerji ağından, biçim ve titreşimden ibarettir- şaman farklı varlık düzeyleri arasında bir arabulucu olarak gereklidir.”(2)
Bu, birçok gelenekte bilinen yedili yapıyla ilgilidir. Bu bilgilere göre doğada yedi katlı bir titreşim planı vardır ve bu yapının içindeki her bir unsur bir varlık planına karşılık gelir. Duyuların algılayabildiği sadece bunlardan dördüdür. Mineral alem, bitkisel alem, hayvansal alem ve insanlık. Bundan başka insanında üstündeki üç evrim basmağı mevcuttur. Bunlar farklı medeniyetlerde farklı isimlerle anılsa da Yarı Tanrılar, Tanrılar ve Gezegensel Ruhlar olarak bilinirler. Antikte, bu bilgi o kadar kesindi ki Mısır’da , Grek’te, Hint’te, Keltler’de, Kuzey, Güney, Orta Amerika’da, Çin’de, Anadolu’da ve daha bir çoklarında bilinirdi. Eğer o zamanlarda bugünkü gibi ileri seviyedeki iletişim araçlarının olmadığını düşünecek olursak bu bulgulardaki birliktelik şans eseri olmadığı kesinlik kazanır. Bu birliktelik düşünsel eserlerinden ve mitlerinden çıkarılabilir.
“Şaman bilen ve anımsayan kişidir, yani, yaşamın ve ölümün gizemlerini anlayan biridir”(3) O, doğa ruhlarıyla, tanrılarla bağlı bulunduğu toplumun sorunları ve gereksinimlerini karşılamak için vasıta olur. Bunun için şeye kaynaklık eden ruha doğru yolculuk eder. Bir şamana bundan dolayı vecd ustası denir. “kapasitenin bu denli geniş olması nedeniyledir ki ruhlar arasında tehlikeyi göze alabilmekte ve toplumun iyiliği için elde ettiği gizli bilgilerle geri dönebilmektedir.”(4) Bir şaman bu konuda öyle ustadır ki Rus din adamlarının iyileşmek için Yakut Şamanlarına başvurduğu bilinmektedir.
