Terkedilmiş  Yılan Derilerinden  Yararlanan Tepeli Tiran’lar

TEPELİ TİRAN
(Myiarchus crinitus)

»Tepeli tiran», yuvasında daima terkedilmiş bir yılan derisi bulundurma âdeti dolayısıyle üzerinde durulmaya değer. Bazı tabiat bilginleri yılan derisinin, yuvayı yağma etmeye gelen düşmanları korkutup kaçırmaya yaradığı kanısındadırlar. Ağaç kovuklarında yuva yapan tepeli tiran, düzensiz siyah çizgilerle işaretli yumurtalar yumurtlar. Birleşik Amerika’nın güney batısında ve Tropikal Amerika’da da akrabaları olan bu kuşa Kuzey Amerika’nın doğusunda rastlıyoruz. Tepeli tiran, kanat ve kuyruk teleklerinde kestane rengiyle süslü grimsi kahverengi bir kuştur. Gürültülü, fakat yumuşak çağırışı derhal dikkati çeker.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

«Kum kırlangıcı», ailenin en küçük üyelerindendir: En çok 13 santim uzunluğundadır. Tüyleri sırtında kül veya toprak rengi, karnı beyazdır. Göğüs bölgesinde kül rengi kahverengi enine bir şerit dikkati çeker. Bu kırlangıç Avustralya, Polinezya ve Güney Amerika dışında her yerde yuva yapar. Yuvası nehrin kıyısındaki bir oyuğun içindedir.
«Sert kanatlı kırlangıç» (Stelgidopteryx rufipennis), garip adını, kanatlarının kenarındaki törpü gibi küçük çıkıntılardan alır. Yuvası kum kırlangıçınki gibidir, şu farkla ki kum kırlangıcının aksine kalabalık koloniler halinde yaşamaz.

Çoğu   Göç   Etmeyi   Tercih   Eder:

Yaşamak için uçar böceklere muhtaç   olan   kırlangıçlar  göçücüdürier. Fakat  birçok  küçük  kuşun   aksine, geceden    ziyade    gündüz    yolculuk ederler.
Soğuk aylarda hemen tamamıyle ortadan kaybolmaları halk arasında bir sürü saçma inanışın yer etmesine yol açmıştır: Bu inanışlardan birine göre, soğuk mevsimi, bir ağaç konuğunda veya bir suyun dibindeki çamurun içinde kış uykusu halinde getirmektedirler.

 Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

KEDİ KUŞU
(Dumeteila carolinensis)

«Kedi Kuşu», da Birleşik Amerika’nın en yaygın kuşlarından biridir. Bunun en ilginç özelliği, kedi miyavlamasını andıran sinirli sesidir. Alayeıkuşugiller’in bu akrabasının kurşunî renkte tüyleri vardır, kuyruğunun altında kestane rengi bir bölge bulunur. «Mimus polyglottos» dan daha kuzeye çıkar.

 Alıntıdır…

HAYVAN aNSİKLOPEDİSİ

ESKİ DÜNYA SİNEKKAPANLARI

İSİMLERİNDEN de anlaşılacağına göre bu kuşlar Eski Dünya’da yaşamakta ve böceklerle beslenmektedir. 325 türü olduğuna göre aile hayli kalabalıktır, bununla beraber içlerinden hiç birine Batı Yarımküresi’nde rastlanmamaktadır. Bu kuşların arasındaki en yaman böcek avcıları, Doğu Asya ve Avustralya bölgelerinde yaşayan «Rhipidura» adlı bir gruptur. Bunlar çok evcil kuşlardır, hele adı «Avustralya yelpaze kuyruklusu» olan içlerinden biri, sinek peşinde kapılardan ve pencerelerden evlere bile girer.
Sinekkapanların, avlarını yakalayıp yutmalarına yardımcı olan uzun kıllarla çevrili enli ve yassı gagalan vardır. Bununla beraber bazı sinekkapanlar avlarını yaprakların ve dalların üzerinden toplarlar. Böylelerinin gagaları ağır ve hafif kancalıdır. «Muscicapidae» ailesini meydana getiren bu kuşların, aynı yiyecekleri sevdikleri göz önünde tutularak, Yeni Dünya Sinekkapanları’yle akraba oldukları akla gelebilirse de, aradaki bağlantı zayıftır.

Sinekkapanlar’dan bazılarında, özellikle, ortalama 12 -15 santim uzunluğunda «Muscicapa» grubundan «ak yakalı sinekkapan, «çizgili sinekkapan» ve «cüce sinekkapan» gibi türlere Avrupa ile Asya’nın ılımlı kuşaklarında rastlanırsa da, aile daha ziyade tropikal enlemlere dağılmıştır. Güzel «cennet sinekkapanları», yaklaşık olarak 30-31 santim uzunluğundaki kuyruk tüyleri sayesinde bunların en göz alıcıları arasında yer alırlar. «Hindistan cennet sinekkapanı» nın (Terpsiphone paradisi), karnı siyah, sırtı ile kuyruğu beyazdır. Afrika’da, yosundan ve kök tellerinden kâsemsi bir yuva bina eder ve içine benekli 2-4 yumurta yumurtlayan birkaç akraba türe rastlıyoruz.
Yukarıda adı geçen «yelpaze-kuyruklar» da yaman böcek avcılarından olup onları gagalarıyle kaparken küt diye bir ses çıkarırlar. «Mavi yelpaze – kuyruklu» (Rhipidura cyaniceps), Filipinlerin yazlık başkenti Baguiao’da en güzel ve en yaygın kuşlardan biridir. Pasifik adalarında daha başka yelpaze – kuyruklara rastlanır. Bu sinekkapanlar kâse biçimli bir yuva örer ve bunun altında, gevşek liflerden sallantılı bir kuyruk bırakırlar.
«Hakan sinekkapanları (Monareha ve akrabaları), Pasifik’te daha bile yaygın olup Tahin kadar uzak adalara bile ulaşmışlardır. Bunlar kestane  rengi,   beyaz   ve   parlak   siyah
tüylerle   örtülü  güzel  kuşlardır.
Tabiat bilginleri «Hawaü elepaiosu» nun (Chasiempis sandwiehensis), hakan sinekkapanları grubundan olduğu fikrindedirler. Elepaio sokulgan ve mütecessis bir kuştur.
Avustralya sinefckapanları’ndan başka bir grubun bilimsel adı «Pahycephala» dır. «Kalın kafa» anlamına gelen bu ad, kuşa, ağır kafasından ve gagasından ötürü verilmiştir. Bu kuşlar mükemmel şarkıcılar da olup bilhassa ıshklarıyle meşhurdurlar. Türlerinden birinin {Pachycephala pectoralis) bilinen her hangi başka bir kuşaktan daha fazla coğrafi ırkı ve alt-türü vardır. Bilinenlerinin sayısı sekseni geçer. Bu klana bütün Avustralya’da, Yeni Gine’ de ve Pasifik adalarının çoğunda rastlanır. Grubun üyeleri örümcek kuşu-gagalı sinekkapanlardır: Yiyecekleri doğrudan doğruya yaprakların üzerinden toplarlar.

Alıntıdır…

HAYVAN aNSİKLOPEDİSİ

Kral  Kuşlar  

 Kartallara Bile   Saygı   Göstermezler

«Kral kuş» un (Tyrannus tyrannus) yuvasına yaklaşan karganın veya kartalgilin vay haline. Kral kuş, tiz bir savaş çığlığı salıverdikten sonra, münasebetsizi kovalamaya girişir, bu arada devamlı yükseğe fırlar, sonra anî dalışlar yaparak daha hantal düşmanının sırtına pençe vurur. Sonunda kanatlarım kısa kısa çırparak zafer sevinci içinde yuvasına dönecektir. Kral kuş’un yuvasına kadar tırmanan insanlar da aynı şekilde karşılanırlar. Bu sığırcık iriliğindeki kuşun (20 santim uzunluğundadır). Anî saldırısından ürkerek ağaçtan yuvarlananlar bile görülmüştür.
Kral kuş, yazın Kuzey Amerika’ nın doğusunda çok görülür. Kışın ailesinin öbür kuzeyli üyeleri gibi o da uçar vaziyette böcek yakalayabileceği tropikal enlemlere göç eder. Sırtı grimsi siyah, karnı ise beyaz olan kral kuş’un beyaz uçlu bir kuyruğu vardır. Başının tepesinde, gizli bir kırmızı leke bulunur.
Kuzey Amerika’da kral kuş’tan başka, serçe iriliğinde ve kahvemsi siyah ve gri renkli birkaç tiran türü daha bulunur. Bunlar birbirlerine çok benzerlerse de, ötüşleri ve davranışları başka başka olduğundan ayırt edilmeleri güç değildir. Aralarındaki bir ayrılık da yuvalarının yapımında ve şeklindedir.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi