Havaların  Kralı: Kartallar

Gerçek kartallar 100 ü aşkın türü olan «Aquila» grubuna girerler. Kartallar büyük veya çok büyük yapıda yırtıcı kuşlardır. Başlan orta irilikte ve tamamen tüylerle örtülüdür, gagalan kancalı ve dişsiz, kanatlan yuvarlak, kuyrukları uzun ve geniş, pençeleri kuvvetlidir. Kartallara Yeni Dünya’da kuzeysel enlemlerle Güney Anıerika’daki Paraguay arasında, Eski Dünya’da ise Okyanusyanm dışında her yçrde rastlıyoruz.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

ARPİA KARTALI
(Thrasaetus  harpyia)

«Arpia kartalı» adını, Yunan Mitolojisinde yüzü ve vücudu kadına, kanatları ile ayakları ise kuşa benzeyen canavardan alır. Arpia kartalının boyu 90 santimi geçer. Tepesindeki çift sorguçla, hain manalı yüzüyle ve kancalı gagasıyla gerçekten korkunç bir görünüşü vardır. Kudretli pençeleri ve güçlü bacakları yırtıcı kuşların arasında eşsizdir. Bu Güney Amerika kuşunun gri renkteki tüyleri yurdunun yerlileri için çok kıymetlidir. Gezgin d’Orbigny, arpia kartalının kızılderililer tarafından yavruyken yuvasından çalındığını, büyütüldüğünü ve sırf tüyleri için esir tutulduğunu anlatır. Canlı bir arpia kartalının sahibi bu yerlilerin arasında varlıklı bir kimse sayılır. Kuşları beslemek, orman içerisindeki yolculuklarda taşımak ve yılda iki kere kuyruk ve kanat tüylerini yolmak vazifesi kadınlara düşer. Bu tüyler Güney Amerika yerlileri arasında âdeta para yerine geçer.
Çok yüksek bir ağacın tepesinde yuvasını yapan arpia kartalı’nm dişisi iki yumurta yumurtlar. Yavaş gelişen yavrular doymak nedir bilmezler. Anne ile baba onları doyurmak için tropikal ormanı dehşet içinde bırakan akınlara girişirler. Maymunların, tembel hayvanların ve iri kuşların üzerine korkunç bir kuvvetle inen arpia kartalı, onları sivri pençeleriyle öldürür, sonra ceset pençelerinin arasında olduğu halde havalanır.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

ÇAKIR  KUŞU
(Aceipiter gentilis)

«Çakır kuşu», atmacaların en irisidir. Ortalama 55 santim uzunluğundadır, açılmış kanatlarının eni de 120 santime yaklaşır. Bu kuşa Kuzey Amerika’da, Avrupa’da, Asya’da ve Kuzey Afrika’da yalnız Fas’ta rastlıyoruz. Yetişkinleri güzel sayılabilirler: Sırtları kurşuni, karınları çizgilidir, yüzlerinde siyah işaretler bulunur, kırmızı gözleri sanki ateş saçar. Bu grubun bütün üyelerinde olduğu gibi, çakır kuşu’nda da erkek dişiden daha ufak olup bazen eşinin sadece üçte ikisi ağırlığındadır.

«Gündüz – yırtıcıları» (Accipiter) takımı kuşlarının özellikle kuşlarla beslendiklerini gördük. Fakat çakır kuşu bu kaideye uymaz. Orman tavuğu gibi bazı iri kuşlara sataşırsa da, bazı memeliler, örneğin tavşanlar ve sincaplarla akrabaları yiyecek listesinde daha geniş yer tutar.
Çakır kuşu’nun iştahıyla saldırganlığı anlatıla anlatıla bitmez: Tavukları ta kümeslerinin içine kadar kovaladığı görülmüştür. Hızları sayesinde çok kere canlarını kurtaran tavşanlar, dikenli bir çalının içine dalarak çakır kuşu’nun pençesinden kurtulmaya çalışırlar. Fakat doymak bEmeyen  çakır kuşu da  onları takip etmekten geri kalmaz. Çakır kuşu, yuvasına yaklaşan insanlara da şiddetle saldırması bakımından atmacaların arasında tektir. Güçlü kartal bile yuvası yakınlarında insanlarla karşılaşınca böylesine bir öfke göstermez.
Çakır kuşu’nun avlanma usulü gerçek doğanların şimşek hızından yoksundur. Fakat usta bir avcı olduğundan bazen insanlar hesabına tavşan ve ormantavuğu avlamaya alıştırılır. Çakır kuşu bir kere avını pençesine aldıktan sonra, yakalanan hayvan ne kadar çırpınırsa çırpınsın ve mukabil saldırılarda bulunursa bulunsun, katiyen kurtulamaz

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

ŞAHİN (Buteo Buteo)

Bu kuş, adına çeşitli sıfatlar eklenen şahin grubu üyelerinin Avrupa’da en çok rastlanılanıdır. Bu kuş Avrupa dışında Orta Asya’da, kışın ise Kuzey Afrika’da görülmüştür. Uzunluğu 50-56 santim, kanatlarının uzunluğu 38-40 santim, kuyruğu 26 santimdir. Kısa, dar ve fevkalade kancalı gagasından, tüysüz ayaklarından, enli kanatlarından ve katlanmış kanatlar tarafından tamamiyle örtülen kısa veya orta uzunluktaki kuyruğundan tanınır. Rengi genellikle siyahımsı kahve, kuyruğu da çizgili ise de, lekelileri ve çizgilileri de çok olup renk dağılışı aynı olan iki şahine rastlamak zordur. Uçuşu ağır, fakat hafif ve gürültüsüzdür. Av arayan şahin, uzun bir süre üzerinde uçmak suretiyle bir alanı iyice gözden geçirir, bir avı gözüne kestirince kendini aşağı bırakır, kanatlarını açarak yerin hemen yukarısında kısa bir süre daha uçar, sonra ardına kadar açılmış pençeleriyle avını kavrar.
Şahin nisan sonunda veya mayıs başında eski yuvasını terk ederek yenisini bina eder. Yapraklı veya iğneli bir  orman ağacının gövdeye yakın bir dalındaki yuva, 60-80 santim çapında olup itina ile seçilmiş dallardan meydana gelmiştir. Şahin onun içini yosunla, hayvan kıllarıyla ve başka yumuşak maddelerle astarladıktan sonra, yeşilimsi beyaz üzerinde açık kahverengi benekli 3-4 yumurtasinı yumurtlar. Kuluçkaya yalnız dişi oturursa da, yavrulara anne ile babanın her ikisi de bakar.
Bazı bölgelerde sıçan şahini diye de anılan şahin, sıçanlarla farelerden başka, yılan, kurbağa, solucan  ve yavru tavşanlar da yakalar. Yazın ve sonbaharda sülün avlayabilenleri de görülmüştür. Fakat şahinin başlıca yiyeceği her şeye rağmen sıçanlarla farelerdir. Bir tabiat bilgini bir tek şahinin midesinden tam 30 sıçan çıkarmıştır. Demek oluyor ki, insanoğluna zararlı olan veya dünyada bol sayıda bulunan hayvanlarla beslendiğine göre, şahin insanoğluna hizmet eden kuşlardandır

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

Öteki  Kuşlar Kadar Hızlı  Olmayan:

Şahinler

Şahin grubunun 50 kadar türüne Okyanusya’nın dışında bütün dünyada rastlamaktayız. Şahinler genel olarak oldukça tıknaz yapılıdır, kaim, enli ve yassı bir kafaları, kısa, yandan basılmış ve dişsiz bir gagaları, uzun kanatlan ve çok kısa bir kuyrukları vardır. Görüldüğü gibi, yapı bakımından atmacalardan farklıdırlar. Kanatlarım hemen hemen hiç çırpmadan saatlerce havada kalabilirler. Çok kere bir. ağaç gövdesine tüneyerek bir sürüngenin, bir kurbağanın veya bir kemiricinin üzerine atılmak için fırsat beklerler. Akrabaları kadar hızlı uçamadıklarından, kuş tuttukları enderdir

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi