Hamsterlerin, normal olarak sırtı kırmızı kahverengi, karın ve ayakları beyaz renktedir. Bununla beraber, bugün tamamen beyaz, saksağan benzeri siyah-beyaz alaca, krem vb. renklerde de hamsterler vardır. Yavru hamsterlerin kulakları ipeğimsi tüylerle kaplı iken, yaşlıların kulakları çıplak ve parlak görünümdedir. Yemlerini gece yiyen hayvan türlerindendir. Özellikle tümör araştırmaları için kullanılan deney hayvanlarındandır.
Barınma ve bakım besleme uygun yapılıyorsa, hamsterler uysal davranırlar, saldırgan olmazlar. Bir gruba yeni katıldıkları zaman birbirini tanımayan bireyler dövüşme ve saldırma eğilimindedir. Tohumlama sırasında dişi eğer hazır değilse, çiftleşmek istemiyorsa, her iki cinsiyette de bakıcılara ve birbirlerine karşı saldırma görülebilir. Bu nedenle ısırılmaktan sakınılmalıdır. Hamsterler kafes içinde tekerlek gibi dönme davranışı gösterirler. Kafesleri yüksek olursa tırmanma egzersizleri yaparlar. Koku alma kabiliyetleri iyi gelişmiştir. Hamsterlerin, özellikle hayatlarının ilk haftasında kanibalizm yaygındır. Bazı kere yavrular analarını emmekten çok, ısırır gibi yaparlar. Buna misilleme olarak annede onları öldürür ve yer. Bazı durumlarda da anne rastgele birini yer geriye kalanlara sadece annelik eder. Bazen plasenta zannedilerek yavrunun yenildiği olur. Bazı hamster soylarında doğum anında yavruların tamamı anne tarafından öldürülür. Bazı soylarda da yavru sayısı, bakılabilecek bir sayıya, örneğin 8-10 dan 6-7 ‘ye düşürülür. Doğum anındaki alışılmamış gürültü sesler de annelerin yavrularını yemelerine sebep olabilir. Çiftleşmeye getirilen dişi eğer kızgın (östrusta) ise hemen lordozis denen pozisyonu ( sırtın içbükey yapılıp genital bölgenin açığa çıkarılması) gösterir. Erkek perineal bölgeyi koklar, araştırır ve vaginal orifici açar. Sonra tipik birleşme şekli gerçekleşir. Yuvalarına düşkün hayvanlardır. Dişiler erkeklerden çok saldırgandır. Kafes arkadaşına saldırıyı önlemek için, genellikle tek başına barındırma tavsiye edilir. Ancak sütten kesimden sonra aynı cinsiyetteki hayvanlar grup halinde aynı kafeste barındırılabilir. Geceleri egzersiz yapmayı sevdiklerinden egzersiz tekerlekleri sağlanması uygundur. Hamsterler kaçmakta usta olduklarından kafes kapaklarının sıkıca kapatılması gerekir. Çevre sıcaklığı 4.5 C’nin altına düştüğünde, eğer yeterli besin almışlarsa kış uykusuna yatarlar. Aynı grupta ve aynı şartlarda barındırılan hayvanlardan bir kısmı kış uykusu davranışı gösterirken, bir kısmı göstermez. Kış uykusuna yatma işi 2-3 gündür.
Golden Hamsterler çok yaygın olarak kullanıldığı için burada daha çok onun özelliklerinden bahsedilmiştir.

Barındırma:
Golden hamsterler normal olarak yalnız olarak yaşamayı seven ferdiyetçi özellikte hayvanlardır. Akranları ile birlikte bir arada kalmaktan fazla hoşlanmazlar ve genellikle bu yüzden dövüşmeler olur. Onun için bireysel kafeslerde yetiştirme daha uygundur. Genellikle bir erkek ve bir dişiden oluşan aileler şeklinde (monogami yöntemi) yetiştirilirler.

Kafeslerin sert plastik, galvanize demir veya paslanmaz çelikten yapılması uygun görülürken, ahşap veya alüminyum tavsiye edilmemektedir. Kafeslere, yumuşak saman veya talaştan bol miktarda altlık koymak gerekir. Altlık olarak hidrofil pamuk koymak doğru değildir. Hasterler için kışlar ilave bir ısıtma gereklidir. Barınaklarda oda sıcaklığı 10 derece, nispi nem %45-55 ve aydınlık süresi 14 saat olmalıdır. Soğuk kış aylarında bu hayvanlar kış uykusuna yatabilirler. Bu duruma giren hayvanlar, kıvrılmış durumda ve sertleşmişlerdir. Solunum hızı ve kalp atışları çok yavaşlamıştır. Bu durumda hayvanlar ölü zannedilir. Yukarıdaki barınak şartları (ısı,ışık ve nem olarak) sağlanırsa kış uykusu görülmez. Kış uykusundaki hayvanlar, yavaş yavaş ısıtmak suretiyle eski hallerine dönebilirler.
Hamster kafeslerine egzersiz tekerlekleri vb.takmak uygundur. Hayvanları inaktif tutmak kafes felçlerine sebep olur. Kafesteki yataklık haftada bir değiştirilmelidir. Hamsterler çok dışkı veya koku üretirler, urinasyonda azdır ve genellikle kafes köşesine belli bir yere yaparlar. Su şişesi metal biberonlu (nipel) olmalıdır, plastik veya cam uygun değildir.

Besleme :
Hamsterler omnivor hayvanlardır. Golden hamsterlerin tabii ortamda ne ile beslendikleri hakkında fazla bilgi olmamakla beraber; bunların bitki tohumları, böğürtlen ve çilek gibi sulu meyveler yedikleri kabul edilmektedir.
Laboratuar hayvanları için hazırlanmış ticari pelet yemlerden hamsterlere günlük 10 gr. vermek yeterlidir. Su ihtiyaçları 8-10 ml kadardır (veya 100 gr canlı ağırlık için 10 ml) su sürekli, temiz ve taze olarak şişeler veya otomatik suluklarda verilmelidir.
Temel besleme ; Hububat lapaları ile birlikte proteinli (et, yumurta, peynir vb.) kırıntılar, artıklar ve yeşil gıdalar verilir. Büyüme çağındaki hamsterlar için, %14-17 ham proteinli yemler yeterlidir. Ergin hayvanlarda mısır, soya ve kuru yoncadan oluşan, %18 ham protein, %3.7 yağ ve %8 selüloz içeren bir rasyonla iyi bir döl verimi ve yaşama gücü performansı sağlandığı bildirilmektedir.
Hamsterler yüzlerinin her iki yanında, yanaklarının altlarında oluşan ceplerde gıdalar biriktirirler. Bu yüzden avurtlarına zarar vermemek için yulaf vb yiyecekleri bütün olarak vermemelidir. En iyisi ticari pelet yemlerdir.
Hamsterleri fazla besleyerek yağlandırmaktan da kaçınılmalıdır.

Kaynak : Laboratuar Hayvanları Yetiştiriciliği
Doç.Dr. Mehmet Emin Tekin

Sıçangiller ailesinden, birçok türü bulunan kemirici cinsi (Mus). Hayvanbilimcilerin Mus cinsi üyelerini “Fare” Rattus cinsi üyelerini de ”Sıçan ” adı altında toplamalarına karşın aslında bu ayrım pek kesin değildir ve görünüşleri çok büyük ölçüde benzedeği için, genellikle her iki cinsin üyelerinden irilerine sıçan, küçüklerine ise fare denmektedir. Ayrıca, pekçok kemirici türüne de, sıçangillerle ilgileri olmamasına karşın, genel görünüşlerinin benzemesinden ötürü, “fare” adı verilmiştir.

Cep Faresi; kanguru faresi; sıçrayan fare vb. Fare cinsinin örnek türü olan gerçek fare ya da farenin (Mus musculus) anayurdu Avrasya’nın güney kesimi ile Akdeniz çevresi ülkeleridir.  Ama insanla birlikte her yana yayılmıştır ve evlerdeki, ambarlardaki yiyeceklere zarar vermesinin yanı sıra, yerken kirleterek, çeşitli hastalıkların yayılmasında da rol oynar. Cinsin öbür üyeleri arasında ekin faresi, ağaç faresi, v.b. sayılabilir.

hayvansevgisi.net

Avustralya, Yeni Gine, Yeni Zelanda ve molük adalarında yaşayan, tavşan büyüklüğünde keseli hayvan (Perameles obesula).

Arka ayakları tavşanınkine benzeyen bandikut, keselilerin en hızlı üreyenidir. Kemiricilerinkini andıran uzun, esnek ağzıyla toprağı eşerek böcek avlar. Türlerine göre boyu 28-76 cm arasında değişir, kesesinin ağzı kuyruk tarafındadır.

Eskiden her biri çok kalabalık olan 19 türünden (uzunburunlu bandikut, vb.) büyük bölümü günümüzde ortadan kalkmıştır.

hayvansevgisi.net

Lemming

Lemming,İskandinav dağlarında yaşar ve tarla faresine çok benzer.Küçük bir kemirici hayvandır.Yer yer siyah kesimler kapsayan kahverengi tüyleri vardır.Lemmingler dağların 700 metreden yüksek kesimlerinde yaşar ve başta liken olmak üzere bitkiler ile beslenir.Kışin kar sayesinde soğuktan korunur.Kış uykusuna yatmaz.Hatta yuvalarında üremeya devam ederler.Dişisi yılda 6 ya da 7 kez doğurur.Her defasında 6-9 yavru doğurur.Kimi iklim koşulları bu hayvanın anormal üremesine yol açabilir:bu durumda lemmingler,açlıktan kurtulmak için ovalara inerler:bu göçler sırasında,fiyordları ve ırmakları geçmek zorunda kalarak toplu intahar sayılabilecek biçimde yok olurlar.4 gerçek 5 gerdanlı 2 bataklık ve 1 orman olmak üzere toplam 12 lemming türü bilinmektedir.Bu türlerin hepsi kuzey ülkelerinde yaşar. Bilimsel adı: Lemmus lemmus olup Cırlaksıçangiller familyasındandır. Lemminglerin Isı Dengeleri Hava sıcaklığı donma derecesinin altına düştüğünde yaşamlarını sürdürebilmeleri için bütün memelilerin kendi vücut ısılarını yükseltmeleri gerekir. Memeliler içinde bir istisna olarak Lemmingler sıcaklık -12 0Cye ulaşana kadar bu işleme başlamazlar. Çünkü Lemminglerin kış mevsiminde ortaya çıkan uzun kürkleri ısı kaybını azaltacak şekilde yaratılmıştır. Tüm alemlerin Rabbi olan Allah Lemmingleri yaşadıkları ortamın koşullarına uygun özelliklerle birlikte yaratmıştır. Örneğin Lemmingler karın altında tüneller kazarak yuva yaparlar. Bu yuvalar kar seviyesinin 60 cm. kadar altındadır. Lemminglerin yuvaları üstlerini kaplayan kar sayesinde çok sıcak olur. Öyle ki, yuvaların bulunduğu yerde dışarıdaki sıcaklık donma derecesinin altında olsa bile yuvadaki sıcaklık 10 0Cye ulaşabilir. Bundan başka ortalama üç ya da dört yılda bir Lemming nüfusu çok yüksek bir yoğunluğa ulaştığı için, binlerce hayvan yeni yerleşim bölgelerine göç eder. Lemming Norveççe bir sözcüktür.Hatta Lemming(Kuzey Faresi) adında bir sinama filmi bile vardır

hayvanlar.us