KURBAĞA-AĞIZLILAR belli ki isimlerini muazzam ağız boşluklarından alırlar. Enli ve yassı gagaları, kurbağayla aralarındaki benzerliği artırır. Bu oldukça uyuşuk ve tembel kuşlar, akrabalarının çoğu gibi uçarak avlanacak yerde, dalların arasında hoplayarak kelebekleri ve iri böcekleri yakalarlar. Bir düzine kadar kurbağa – ağızlı türü «Podargidae» ailesini meydana getirir. Bu kuşlar Eski Dünya tropikal kuşağının Güney-doğu Asya ve Avustralya bölgelerinde yaşarlar.
Kurbağa – ağızlılar’dan bazıları irice bir baykuş kadar büyüktürler. Gündüz vakti bir ağaç dalının üzerinde dikey durumda uyumaları bakımından da baykuşlara benzerler. Tropikal Amerika potoo’ları iriliğinde ve görünüş itibariyle onlara benzer kurbağa – ağızlılar da vardır. Kurbağa – ağızlılar akrabalarından farklı olarak kendilerine bir ağacın üzerinde çalı çırpıdan yuva yaparlar. Bu, yumurtalarla yavrulara zor destek olabilen derme çatma bir yapıdır.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

GÜNDÜZLERİ MAĞARADA BARINILAR

YAĞ KUŞU» veya öbür adıyla «guaçaro», bazı halamlardan baykuşlara ve çoban aldatanlar’a benzemekle beraber, başlı başına bir aile meydana getiren garip bir kuştur. Yağ kuşları tropikal ülkelerde kalabalık koloniler halinde yaşarlar. Gündüzleri mağaraların karanlık köşelerinde yarasa gibi küme olur, geceleri de yine kalabalık sürüler halinde bağrışarak meyva aramaya çıkarlar. Bu kuşlar, yağları sebebiyle yerliler tarafından çok aranırlar. Yağ, derilerinin altında kaim bir tabaka halinde uzanır. hele barsakları âdeta yağ içine gömülmüştür. Yerliler gündüzleri yağ kuşlarının tünedikleri mağaralara girerek kuşları sopalarla öldürür ve oracıkta yüzerler, sonra yağlarını mağaraların ağzında kurdukları kulübelerde eritip toprak kapların içinde toplarlar. «Guaçaro yağı» adıyla tanınan bu yağ yarı sıvı halinde, açık renkli ve kokusuzdur. Bir yılı aşkın bir süre acımadan muhafaza edilebilir. Venezuela’da yemekler çok kere guaçaro yağıyla pişer.
Yağ kuşu, «Steatornithidae» ailesinin tek üyesidir. 1799 yılında giriştiği bir seferde Venezuela’nın kıyı mağaralarında bu kuşu keşfeden, ünlü tabiat bilgini Alexander von Humboldt olmuştur. Tabiat bilginleri yağ kuşu’na daha yakın tarihlerde Trinidat’ta, Güyan’larda ve Kolombiya, Ekvator ile Peru And’larındaki mağaralarda da rastlamışlardır.
Yaklaşık olarak 50 santim uzunluğundaki yağ kuşu’nun kızılması kahverengi tüyleri vardır, kanatlarında beyazımsı oval lekeler göze çarpar. Bu kuşun tüyleri öbür gece kırlangıçlarınınkinden farklı olarak sert ve diktir. Kuvvetli kancalı gagası sert ve fırçamsı kıllarla çevrilidir. Kurumuş çamurdan çanak şeklinde bir yuva yapar ve bunun içine, kızılımsı kahverengi benekli 2-4 yumurta yumurtlar.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

DEV GECE KIRLANGICIveya öbür adıyla POTOO (Nyctibiidae)

Baykuş kırlangıçları ailesinin Güney ile Orta Amerika’daki temsilcileri «dev gece kırlangıçları» veya öbür adlarıyle «potoo» lardır. Bu baykuşumsu gece kuşlarının üst gagaları kökünde çok geniştir, ucunda ise daralarak aşağıya kıvrılmış küçük bir kanca halini alır. Alt gaganın ucu da aynı şekilde aşağıya bükülmüştür. Gaga, kuşun kulaklarının altına kadar açıldığından, bir tenis topu ağız boşluğuna kolayca sığabilir. Fakat gaga hemen tamamen tüylerle örtülü olduğundan boynuz maddesinden olan kısmının pek az bir parçası göze gözükür.
Dev kırlangıçları bazen akşam üzeri yurtlarının otlu savanlarının yukarısında, havada kayarken görülebilirler. Fakat geceleri daha çok faaldirler. Bu arada iri ve fırtlak gözleri cep fenerlerinin ışığında altın gibi parıldar.
Dev gece kırlangıcının yuvası çoğunlukla yerden 1.5-6 metre yükseklikteki bir ağaç kovuğudur. Dişi buraya mor ve kahverengi işaretli bir tek beyaz yumurta yumurtlar.
«Tropikal Amerika dev potoosu» (Nyctibius grandis) 55-60 santimlik uzunluğuyle iri ve ince bir baykuş büyüklüğündedir. Tüyleri ondüleli kahverengi çizgilerle süslüdür, karnı beyazımsıdır. Havla örtülü yavrunun enli başı bir köpek yavrusunu hatıra getirir. Bu kuş çok zaman tüneğinde muazzam ağzı ardına kadar açık olduğu halde  durur, sürü halinde ağzına giren sinekler ise ağız boşluğunun mukozasına yapışıp kalırlar. Dev potoo’yu esaret hayatında yaşatmak mümkün olamamıştır.
Bunu deneyen çok olmuştur. Fakat ilk aylar serbest hayatında olduğu gibi normal bîr hayat süren dev gece kırlangıcı, zamanla sünepeleşip miskin bir hale gelmektedir. Biraz daha sonra her şeye karşı isteksiz bir hal alıp hayatla ilgisini kesmektedir. Serbest hayatta alıştığı şartları dahi onu kurtaramamaktadır,

Alıntıdır.

Hayvan Ansiklopedisi

ÇOBAN – ALDATANLAR’A birçok dillerde «keçisağan» denilmesinden Aristo sorumludur. Yunan filozofu, bu kuşların, muntazam ağızlarından, keçilerin sütünü sağmakta yararlandıklarım söylemişti. Bu iddianın gerçekle ilgisi yoktur tabiî. Çoban – aldatanlar’ın geniş ağzının vazifesi uçan böcekleri kapmaktır. Bu kuşları, ağızlarını ardına kadar açmış vaziyette bir böcek bulutunun içine dalarken görmek mümkündür. Ağzın köşelerindeki iri kıllar, böcekleri ağız boşluğunun içine süpürmelerine yardım eder.
Bilimsel adı «Caprimulgidae» olan üyeleri bozuk ve çatlak sesleriyle ün salmışlardır. Birçok Amerika çoban-aldatanlarının isimleri çıkardıkları sesin taklididir. «Purvuil» (Phalaenoptilus nuttalli) ve «vuippurvil» (Caprimulgus vociferus) gibi…
Çoban – aldatanlar’ın bizim için en önemlisi Avrupa çoban – aldatanı’dır (Caprimulgus europaeus). 25-26 santim uzunluğundaki bu kuşun kanatları uzun ve oldukça sivri, kuyruğu yuvarlak, vücudu uzun, boynu çok kısa, başı iri ve enli, gagası çok ufak, çok kısa ve ucunda kancalıdır. Avrupa’nın kuzeyinde Norveç’ten başlayarak bütün Avrupa’da ve Batı Asya’da yaşar, kışın daha güneylere inerek bütün Afrika ülkelerini ziyaret eder. Daha çok seyrek ağaçlı ormanları tercih eder. Akrabası baykuşlar gibi yalnız geceleri faaldir, gündüz saatlerini daha çok yerde veya rahat bir dalın üzerinde tüne-yerek geçirir.

Ayakları kuvvetsiz olduğundan, genel olarak dalın üzerinde uzunlamasına yatar. Kahvemsi gri zemin üzerinde benekli ve çizgili tüyleri mükemmel bir kamuflaj vazifesi görür.

Alıntıdır…

hayvan Ansiklopedisi