BATAKLIK ÇULLUĞU
(Gallinago gallinago)

«Bataklık çulluğu», Kuzey Avrupa ile Kuzey Asya’da 70 derece kuzey enlemine kadarki bölgelerde yaşar. 28-30 santim uzunluğundaki bu kuş, geniş bataklıkları olan her yerde ürer, bu yüzden de anayurtlarından uzak kalmalarına rağmen Avrupa’nın güneyinde ve Afrikainın kuzeyinde üreyenlerine de rastlanır.
Bu   göçücü   kuş   ekim   başlarında Mısırda ve Hindistanda son deece kalabalık sürüler halinde meydana çıkar.
Rengi kahvemsi siyahtır, karm bölgesi beyazdır, göğsünde ve yanlarında kahverengi lekeler, sırtında pas sarısı renginde dört uzun çizgi göze çarpar. «Wilson bataklık çulluğu» (Gallinago delicata) denilen çok yakın bir akrabası da Yeni Dünya’ da yaşar.
Orman çulluğunun batak ormanları sevmesine karşılık, bataklık çulluğu açık bataklıklara ve sulu çayırlara rağbet eder. Bu çullukların her ikisi de yalnızlık seven kuşlardır. Bütün çulluklar iyi uçuculardır, bataklık çulluğu bu bakımdan öbürlerini de bastırdığından, herkes tarafından kolay avlanılabilen kuşlardan değildir.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

BATAKLIK ÇULLUĞU
(Gallinago gallinago)

«Bataklık çulluğu», Kuzey Avrupa ile Kuzey Asya’da 70 derece kuzey enlemine kadarki bölgelerde yaşar. 28-30 santim uzunluğundaki bu kuş, geniş bataklıkları olan her yerde ürer, bu yüzden de anayurtlarından uzak kalmalarına rağmen Avrupa’nın güneyinde ve Afrikainın kuzeyinde üreyenlerine de rastlanır.
Bu   göçücü   kuş   ekim   başlarında Mısırda ve Hindistanda son deece kalabalık sürüler halinde meydana çıkar.
Rengi kahvemsi siyahtır, karm bölgesi beyazdır, göğsünde ve yanlarında kahverengi lekeler, sırtında pas sarısı renginde dört uzun çizgi göze çarpar. «Wilson bataklık çulluğu» (Gallinago delicata) denilen çok yakın bir akrabası da Yeni Dünya’ da yaşar.
Orman çulluğunun batak ormanları sevmesine karşılık, bataklık çulluğu açık bataklıklara ve sulu çayırlara rağbet eder. Bu çullukların her ikisi de yalnızlık seven kuşlardır. Bütün çulluklar iyi uçuculardır, bataklık çulluğu bu bakımdan öbürlerini de bastırdığından, herkes tarafından kolay avlanılabilen kuşlardan değildir.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

BATAKLIK KIRLANGIÇLARI VE KOŞARGİLLER

BU GRUBUN en ilginç kuşu bir koşargildir: Nil timsahının ağzının içine sülük aramaya giren «timsah bekçisi» (Pluvianus aegyptius). Tarihçi Plinyus şöyle yazıyor: «Timsah kıyıda yatarken esnediği vakit, timsah bekçisi dev sürüngenin ağzına girip burasını temizlemektedir,    îşine    geldiği    için timsah  da  kuşa zarar vermemekte,hatta timsah bekçisi dışarı uçacagı vakit, onu ezmemek için çenelerini oynatmamaktadır.
Timsah bekçisi’nin vücudu dedi toplu, orta irilikteki kafası yağmurkuşugiller’inkinden ufak, bacakları öbür çamurkoşarlarınkinden kısadır. Bu kuşun uzunluğu 20-22 santim kadardır. Timsah bekçisi adı boşuna değildir. Yalnız timsahlara değil, başka yaratıklara da bekçilik hizmeti görebilir. Zira her tekne, yaklaşan her insan, her memeli hayvan, irice her kuş dikkatini çekmekte ve timsah bekçisi bunu tiz çığlıklarıyle etrafına haber vermektedir.
Eski Dünya’nın «bataklıkkırlangıçgilleri» (Glareolidae) ailesinde, hepsi sıcak bölgeleri tercih eden yirmi üç tür vardır. «Adi bataklık kırlangıcı» (Glareola pratincola) bu kuşların içinde en iyi bilinenidir. Uzun ve sivri kanatlan, çatallı bir kuyruğu ve güçsüz ayakları vardır. Uçarken böcek yakalamakta kırlangıçların tekniğinden faydalanır. Adi bataklık kırlangıcı Akdeniz bölgesinde yuva yapar.              
Adlarından da anlaşıldığı gibi, koşargiller uçucudan ziyade hızlı koşuculardır. Gerek bataklık kırlangıçları gerekse koşargiller sıcak ve kurak ovaları ya da çamurlu alanları severler. Yuva yapma âdetleri aşağı yukarı yağmurkuşları gibidir.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

İSTİRİDYE AVCILARI

TROPİK KUŞU» veya «cennet  kuşu»   gibi   kuş   isimlerinin romantik   bîr   havası   vardır.   Başka     kuş isimleri  daha  sade olup  bahis     konusu  kusun,  yiyeceğini  nasıl  elde ettiğini anlatır.  «İstiridye avcısı»      adı   da   bu   sonunculardan   biridir. Yağmurkuşlarından    olmakla    beraber, yakın akrabası olmayan bu tür, karnım  doyuracağı vakit, sığ suda yürür, kabuğu açık duran bir istiridyeye   veya   midyeye   rastladı  mı kuvvetli ve keskin kenarlı gagasını bunun içine sokarak hayvanın etini keser,   böylece   kabuğunu   kapamasını önlemiş olur.
«Haematopodidae» ailesini meydana getiren istiridye avcılarının altı türü hemen bütün dünyanın deniz kıyılarında bulunurlar. Doğu Yarımküresinde  büyük  akarsulardan  içerilere    de    girerler.    40-42    santim uzunluğundaki bu iri gösterişli yağmurkuşlarımn siyahlı, beyazlı tüyleri, kırmızı bacakları ve gagaları vardır Çok kere sürü halinde dolaşırlar.
Kuşun dişisi kumsaldaki bir girintinin içine epey sayıda benekli yumurta yumurtlar. Bir insan yuvaya fazlaca yaklaştığı takdirde, kuluçkada oturan istiridye avcısının, yumurtalarını bacaklarının arasına sıkıştırarak teker teker başka yere taşıdığı söylenir. Normal olarak ürkek kuşlardırlar. Bir yabancının yuvalarına yaklaşması halinde ihtiyatı unutup etrafta uçmaya ve gürültülü   sesler  çıkarmaya  başlarlar.
Yavrular büyüklerinden de mükemmel yüzücülerdir. İyi dalar, hatta suyun dibinde koşabilirler.
İstiridye avcıları, esaret hayatında, aralarına katıldıkları başka kuşlarla gayet iyi geçinir, hatta onlara bile bekçilik yaparlar. En çok rastlanan tür yukarıdaki özellikleri gösteren ve Eski Dünya’nın kuzeyindeki ve güneyindeki birçok deniz kıyılarında görülen «adi istiridye avcısı» dır (Haematppus ostralegus).

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi

ORMAN ÇULLUĞU
(Scolopax rusticola)

«Orman çulluğu», yaklaşık olarak 30 -32 santim uzunluğunda tombul ve iri kafalı bir kuştur. Rengi siyahın, kahverenginin, pas renginin ve grinin bir karışımıdır. Yumuşak ve duyar uçlarım çamurun içinde açabilir. Gagası çamurun içine gömülüyken  bu  kuşun  tehlikeli  bir  durumda olduğu sanılabilirse de hakikat hiç de böyle değildir. İri gözleri başınm hayli yukarısında olduğundan, orman çulluğu, yaklaşan bir düşmanını hemen görebilir ve ona göre tedbirini alır.
Bu orman çulluğu’na bazı kuzey adalarının dışında bütün Avrupa memleketlerinde ve Kuzey ile Orta Asya’da rastlanır. Yapraklı ağaç ormanlarında olduğu gibi, iğneli ormanlarda da rastlanıldığına göre, her hangi bir ağaç türünü tercih ettiği söylenemez. Yeni Dünya’ya öz türünün bilimsel adı «Philohela minör» dur.
Orman çullukları ilkbaharda flört alanlarında toplaşırlar. Erkek orman çulluğu   kendine   öz   ıslığımsı   sesini salıverdikten sonra, birden havaya fırlar ve  daire çevirir.  Bir seri dalışla   tekrar   aşağı   inerken   nefis ,     cıvıltılarını   duyurur.   Kesin   olarak f     bilinmemekle  beraber,  bu  müziğin, kuşun dar ve sert dış kanat tüylerinin  arasından  akan  hava  tarafından  çıkarıldığı  ve  ses  telleriyle  ilgisinin   bulunmadığı   sanılmaktadır. Orman çulluğu en  gözde av kuşlarından biridir.

Alıntıdır…

Hayvan Ansiklopedisi