BAŞKA YABAN EŞEKLERİ

Moğolya yaban eşeği veya Kulan (Equus hemionus):

Yurdunda «çigetal» veya «cigetay» diye de tanınır. Kuzey Afrikalı akrabalarından biraz daha küçük bir çöl hayvanıdır. Kulakları da onlarınkinden ufaktır. Altay dağlarının doğusundan Baykal bölgesine kadarki arazilerde ve Orta Gobi Çölü’nde yaşar. Vücudunun rengi genel olarak kestanedir, fakat uzun tüylü kışlık postunda grimsi, yazlık postunda ise kmlımsı ton hâkimdir.

Onager    veya    Iran    yaban    eşeği (Equus hemionus onager): 

 Bu eşek Hindistanda gorkhar diye tanınır.Moğolistan daha ufak ve ince yapılıdır rengi yazın tarçın
kışın ise sarımsı kahvedir. Bu hayvan Iran ve Suriye ue Kuzey Batı Hindistan arasındaki çöllük bölgelerde yaşar. Bulueistan’da ve Hindistan’ın batısında daha açık renkli bir akrabası vardır.

Kiang    veya    Tibet    yaban    eşeği (Equus hemionus kiang):

 Asya yaban eşekleri’nin en büyüğü ve en güzelidir. Tibet’in yüksek dağ yaylalarında 4 800 metre kadarki yükseklerde yaşar. Biraz daha iri ve renginin de az farklı oluşunun dışında Moğolistan yaban eşeği’ne çok benzer.

http://www.hayvanansiklopedisi.com/Baska-Yaban-Esekleri.html

Tropikal   Bölge  Kartalları

ARPİA KARTALI
(Thrasaetus  harpyia)

«Arpia kartalı» adını, Yunan Mitolojisinde yüzü ve vücudu kadına, kanatları ile ayakları ise kuşa benzeyen canavardan alır. Arpia kartalının boyu 90 santimi geçer. Tepesindeki çift sorguçla, hain manalı yüzüyle ve kancalı gagasıyla gerçekten korkunç bir görünüşü vardır. Kudretli pençeleri ve güçlü bacakları yırtıcı kuşların arasında eşsizdir. Bu Güney Amerika kuşunun gri renkteki tüyleri yurdunun yerlileri için çok kıymetlidir. Gezgin d’Orbigny, arpia kartalının kızılderililer tarafından yavruyken yuvasından çalındığını, büyütüldüğünü ve sırf tüyleri için esir tutulduğunu anlatır. Canlı bir arpia kartalının sahibi bu yerlilerin arasında varlıklı bir kimse sayılır. Kuşları beslemek, orman içerisindeki yolculuklarda taşımak ve yılda iki kere kuyruk ve kanat tüylerini yolmak vazifesi kadınlara düşer. Bu tüyler Güney Amerika yerlileri arasında âdeta para yerine geçer.
Çok yüksek bir ağacın tepesinde yuvasını yapan arpia kartalı’nm dişisi iki yumurta yumurtlar. Yavaş gelişen yavrular doymak nedir bilmezler. Anne ile baba onları doyurmak için tropikal ormanı dehşet içinde bırakan akınlara girişirler. Maymunların, tembel hayvanların ve iri kuşların üzerine korkunç bir kuvvetle inen arpia kartalı, onları sivri pençeleriyle öldürür, sonra ceset pençelerinin arasında olduğu halde havalanır.

http://www.hayvanansiklopedisi.com/Arpia-Kartallari.html

Karakara’lar

Doğanların çoğunun güçlü ve yırtıcı kuşlar olduğunu gördük. Amerika tropikal bölgelerinin yerlilerinden karakara’lar aksine uyuşuk gözükürler. Bu grubun en kuzeysel üyesi Audubon karakarası’dır (Poly borus cheriway).
Orta ve normal irilikteki bu siyahlı beyazlı türün bazen Meksika kartalı diye de adı geçer. Birleşik Amerika’nın güney eyaletleriyle daha güney bölgelerde bulunur.
Audubon karakarası da öbür karakara’lar gibi özellikle leşle beslenir. Fakat canlı avlara, meselâ yılanlara, kaplumbağalara ve kurbağalara rağbet etmez değildir. Meksika yollarında çöp peşinde koşmaya sıra gelince uzun ve güçlü bacaklarının üzerinde tavuksular kadar çeviktir. Yiyecek ararken bacaklarıyla ayaklarından yararlanarak, dallarla çalı çırpının altını kazış tarzı da tavuklara benzer Kendine yiyecek aradığı zamanların dışında, daha doğrusu karnı tokken pek hareketli  değildir.

http://www.hayvanansiklopedisi.com/Karakaralar.html

BALIKLARIN EN BÜYÜK DÜŞMANLARI: BALIK KARTALLARI

BALIK KARTALI
(Pandion haliaetus)

 Balık kartalı» iri bir kuştur: Yaklaşık olarak 60-61 santim uzunluğundadır, açılmış kanatlarının eni de 167 santimi bulur. Suyun yukarısında daireler çevirirken gayet hafif ve zarif bir uçuşu vardır. Balık tutmak için kendine öz tekniği kullanır.
Muhtemel bir av görünce, suyun yukarısında kısa bir süre durduktan sonra gürültüyle dalar. Bu kuşun vücudunun alt yüzündeki tüyler, suya çarpmanın basıncına karşı koyacak kadar yoğundur. Balık gibi kaygan bir avı bir kere yakaladıktan sonra tutmanın kolay iş olmadığı besbellidir. Tabiat bunun için balık kartalına son derece sivri olan uzun ve   kavisli   pençeler   vermiştir.
Balık kartalı’nı öbür kartalgillerden ayıran bazı vücut özellikleri vardır. Bu ayrılıklarla ilgilenen tabiat bilginleri bu kuşu ayrı bir aile (Pandionidae) olarak ele almışlardır. Balık kartalının başı ile vücudunun alt kısımları çoğunlukla beyaz, sırtı koyu kahverengidir. Her türlü yerde ürer. En fazla kıyı bölgelerinde bulunduğundan, yuvasını çok kere büyük göllerle nehirlerde yapar.

http://www.hayvanansiklopedisi.com/Balik-Kartali.html

KUZU KARTALI
veya öbür adıyla
SAKALLI AKBABA
(Gypaefus barbatus)

Bu kuşu akbabalarla kartallar arasındaki halka sayanlar vardır. Kemik iliğine düşkünlüğüyle tanınır.  İliği,  hayvan   ölülerinin  bacak
kemiklerini sok yükseğe çıkarıp aşağıdaki kayaların Üzerine atıp kırmak suretiyle elde eder. Bu akbabanın bazı bölgelerde kaplumbağaları da aynı şekilde yüksekten salıverip kabuklarını parçaladığı söylenir. Hatta Eski Yunan şairi Eşil’ in, bu şekilde yüksekten bırakılan bir kaplumbağanın basma çarpması sonucunda öldüğü rivayet edilmiştir.
Bu gösterişli kuş hemen 120 santim boyundadır, açılmış kanatlarının eni de 3 m.’yi bulur. «Sakallı akbaba» adını, çenesindeki uzun ve sert kıllardan alır. Vücudunun üst kısmı, grimsi kahve fon üzerinde beyaz lekelidir, vücudunun alt kısımları yer yer kızıla çalan bir beyazdır. Kuyruğu uzun ve kama biçimlidir.
Kuzu kartalı, bir zamanlar batıda Alpler’le Pirenelerden başlayarak doğuya doğru bütün Avrasya’nın dağlık bölgelerinde bulunurdu. Çok eskiden Alpler bölgesinde soyu tükenmişse de, Afrika kıtasıyla Asya’da dağınık yerlerde kalmıştır. Yalnız yakın bir geçmişte Alpler’de tekrar ortaya çıkmıştır.
Kuzu kartalı, dağlarda yaban keçilerini de öldürüp yemektedir. İnsanlara da saldırdığına dair anlatılanlar gerçek olsa gerektir. Hatta dağlık bölgelerde çocuk kaçırma suçunun kuzu kartallarıyla kaya kartalları arasında eşit olarak bölünmesi gerekir. 1870 yılında olagelen bir olay buna delildir. 14 yaşında bir çocuk bir gün öğleden sonra saat 4 sularında Alpler’deki bir dağ köyünde bulunan evine dönerken, birdenbire arkadan bir kuzu kartalının saldırısına uğramış ve kuşun kanatlarının kafasına çarpmasıyla yere yıkılmıştı. Bundan sonra yumruklarıyla kuşa karşı koymaya çalışmışsa da, kanatların ikinci bir darbesiyle tekrar yere yıkılmanın önüne geçememişti. Allahtan, çocuğun attığı çığlıklar kuzu kartalı’nı duraklatmış, bu çığlıkları duyan bir kadının koşarak gelişi üzerine de, iki kişiyle başa çıkamayacağını anladığından, canavar oradan uzaklaşmayı tercih  etmişti

http://www.hayvanansiklopedisi.com/Kuzu-Kartali.html